Duygu (emotion) sözcüğünün kökü motere’dir. Latince hareket etmek anlamına gelen fiile "e-" ön eki getirildiğinde anlam uzaklaşmak olur ki bu, her duygunun bir harekete yönelttiği fikrini vermektedir.

Descartes’a göre "duygu" kavramı, kanı ve inanç kavramlarına yakındır Nitekim Descartes şöyle yazar: "Bizim duygularımıza iyice ters düşen duyguları benimsemiş olanlar, bu yüzden, barbar ya da vahşi değildirler". Ama Descartes ilkin, duyguyu duyumun eşanlamlısı olarak ele alır: "Acıyı, rengi ve öteki duyguları açık ve seçik olarak biliriz. Öte yandan, Descartes için, duygunun dereceleri vardır, bu konuda şöyle der: Hayvanlar "duygunun ilk derecesinden yukarıya çıkamazlar. Bu derece ruhların basit hareketi, organik bir duyudur, hiçbir düşünce gerektirmeksizin, öteki hareketleri başlatır." Oysa duygu, ruh ile bedenin birliğinden kaynaklanır ve bireyin kendinde denediği şeydir. Descartes şöyle der: "Bundan başka, kendimizde denediğimiz bazı şeyler de vardır ki yalnızca ruha ya da yalnızca bedene değil, ruh ile beden arasındaki sıkı birliğe mal edilmeleri gerekir [..,] bütün duygular böyledir [...].

Daniel Goleman’ın tanımı : "bir his ve bu hisse özgü belirli düşünceler, psikolojik ve biyolojik haller ve bir dizi hareket eğilimi"

Temel Duyguların neler olduğu konusunda çeşitli görüşler vardır. Çoğunluğun üzerinde uzlaştığı görüş yedi temel duygu olduğudur.

Dört Temel Duygu
1.Korku
2.Öfke
3.Üzüntü
4.Mutluluk 

Yedi Temel Duygu
1.Korku
2.Öfke
3.Üzüntü
4.Mutluluk
5.Hayret
6.Tiksinme
7.Küçük Görme 

Bir başka tasnif
1.Korku
2.Öfke
3.Üzüntü
4.Mutluluk
5.Hayret
6.Tiksinme
7.Küçük Görme
8.Utanma
9.Nötr

DERLEYEN : ERAY BECEREN (04 NİSAN 2003)